پاییز

شاگردی از استادش پرسید :عشق چیست؟

استاد در جواب گفت :به گندمزار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور . اما در هنگام عبور از گندمزار ، به یاد داشته که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی.

شاگرد به گندمزار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت.

استاد پرسید :چه آوردی ؟

و شاگرد با حسرت جواب داد :هیچ هر چه جلو می رفتم ، خوشه های پرپشت تر می دیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین ،تا انتهای گندمزار رفتم.

استاد گفت عشق یعنی همین!

شاگرد پرسید :ازدواج چیست؟

استاد به سخن آمد که به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور اما به یاد داشته باش که باز نمی توانی به عقب برگردی شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت.

استاد پرسید که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت :به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم ، انتخاب کردم . ترسیدم که اگر جلو بروم ،باز هم دست خالی برگردم.

استاد گفت ازدواج یعنی همین.